Νέα‎ > ‎

Φιλοξενία ΜΜΕ

Φιλοξενία άρθρων από τα ΜΜΕ με θεματολογία που αφορά την ΟΕΒ και τα Μέλη της

Πρώτο και κύριο μέλημά μας η σωτηρία της πατρίδας

αναρτήθηκε στις 7 Μαΐ 2016, 10:08 π.μ. από το χρήστη Admin 2


Άρθρο του Φώτοu Ια. Φωτιάδη
Φιλελεύθερος, Σάββατο 30 Απριλίου 2016

Ευχόμεθα και προσευχόμεθα οι πανέλληνες στον Πανάγαθο Θεό, να εκτείνει την δεξιά του για την επιβίωση του Πανάρχαιου Κυπριακού Ελληνισμού στην υπερτρισχιλιετή κοιτίδα του.

Η Κύπρος αποτελεί σημαντικότατο, αναπόσπαστο τμήμα του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού και ως τέτοια είναι κτήμα ολόκληρης της πολιτισμένης ανθρωπότητας.
Αποτελεί σταυροδρόμι όλων των πολιτισμών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και τη γέφυρα που ενώνει τρεις ηπείρους.

Ως Παγκόσμιας Ιδιοκτησίας χώρος και ως εκ της ιδανικής γεωγραφικής και γεωπολιτικής της θέσης αλλά και ως χώρος που προσφέρει ιδεώδεις συνθήκες διαβίωσης με ανεξάντλητο φυσιολατρικό πλούτο, θα μπορούσε και πρέπει η Κύπρος ν' αποτελέσει ένα Παγκόσμιο Πολιτιστικό, Πολιτειακό αλλά και Επιχειρηματικό Κέντρο, ακόμα και γιατί όχι την έδρα ενός από τους Παγκόσμιους Οργανισμούς.

Τα Ηνωμένα Έθνη, το Συμβούλιο Ασφαλείας, η Ευρωπαϊκή Ένωση και όλος ο πολιτισμένος κόσμος να δουν την Κύπρο και ως δικό τους χώρο, να την πονέσουν και να νοιαστούν για την προστασία, την ελευθερία και τη δημοκρατία της.

Kαλούμε τις Κυβερνήσεις της Κύπρου και της Ελλάδος και τον Παγκόσμιο Ελληνισμό, που δεν έχουμε αμφιβολία ότι νοιάζονται και αγωνίζονται για τη σωτηρία της Νήσου, να μην μένουν στο όραμα αλλά να μεθοδεύσουν, να συστηματοποιήσουν και να συντονίσουν δράσεις προς την κατεύθυνση της επίτευξης του ευγενούς αυτού στόχου.

Ως εκ του μεγέθους της η Κύπρος, επαναλαμβάνουμε, για να σωθεί χρειάζεται έναν ισχυρό σύμμαχο και οι σύμμαχοι δυστυχώς κερδίζονται μόνο με την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων. Για πρώτη φορά στην ιστορία της η Κύπρος έχει τον Θεόπεμπτο αμύθητο θησαυρό για το μέγεθος της, με τον οποίο μπορεί και πρέπει να εξασφαλίσει τη σωτηρία της.

Ταυτόχρονα υποβάλλουμε ταπεινά στον φίλτατο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση του να μας επιτρέψουν να υπενθυμίσουμε παλαιότερες βελτιωμένες σκέψεις μας όπως, πρόσθετα προς την εξαίρετη πρωτοβουλία των επιτυχών Τριμερών Συμφωνιών/Συμμαχιών, να αναζητήσουν και να βρουν τον επίλεκτο εκείνο ισχυρό σύμμαχο τον οποίο να καλέσουν για συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Νήσου, που ήλθε στην κατάλληλη στιγμή για να τη σώσει.
Πρώτη επιλογή, πιστεύουμε, θα έπρεπε να είναι η ΕΕ της οποίας η Κύπρος είναι μέλος και η ΕΕ έχει απόλυτη ανάγκη τους υδρογονάνθρακές της. Είναι εξάλλου ο αναμενόμενος κύριος φυσικός μας πελάτης λόγω γειτνίασης. Σε αντάλλαγμα να απαιτήσει από την ΕΕ η Κύπρος τη διασφάλιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στην ΑΟΖ της, καθώς και να της προσφέρει στήριξη για την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου σ' ολόκληρη την επικράτεια της Νήσου ως την πιο σωστή, δίκαιη και βιώσιμη λύση που θα αποτελούσε την ιδανική Δημοκρατία για όλους τους κατοίκους της.

Αυτή είναι άλλωστε η μοναδική λύση που θα εξασφάλιζε και στους Τουρκοκυπρίους αιώνια ευημερία και ευτυχία.
Εάν η ΕΕ, ως σύνολο, δεν αποδεχθεί την πρόσκληση, τότε η Κυπριακή Δημοκρατία να απευθυνθεί σε οποιονδήποτε ισχυρό σύμμαχο ενδιαφέρεται να συνεργασθεί μαζί της στη συνεκμετάλλευση του φυσικού της πλούτου υπό τις πιο πάνω προϋποθέσεις. Θεωρούμε ότι υπάρχουν οι ακόλουθες επιλογές:

(α) είτε ομάδα ισχυρών κρατών μελών της ΕΕ
(β) είτε οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
(γ) είτε η Ρωσία
(δ) είτε η Κίνα

Μόνο με την εξασφάλιση τέτοιου ισχυρού συμμάχου, που θα διασφάλιζε τα κυριαρχικά δικαιώματα της Νήσου και θα στήριζε λύση διά της εφαρμογής του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου θα μπορούσε η μικρή Κύπρος να ελπίζει στη σωτηρία της, αφού οι καθημερινές αδιάλλακτες πύρινες δηλώσεις όλων των ηγετών της γείτονος δεν αφήνουν δυστυχώς ελπίδα για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση.

Καλό Πάσχα.

Ασκήσεις συνδικαλιστικής γυμναστικής

αναρτήθηκε στις 3 Απρ 2016, 9:36 μ.μ. από το χρήστη Admin 3

Άρθρο του Σταύρου Χριστοδούλου   
Φιλελεύθερος, Κυριακή 3 Απριλίου 2016 

Χωρίς να θέλω να ενσπείρω καινά δαιμόνια, θέτω ένα θεωρητικό, υπό τις περιστάσεις, ερώτημα: σε ποια βάση θα συζητούσαμε αλήθεια εάν συνεπεία της απεργίας των νοσηλευτών είχαμε έναν έστω νεκρό; Δεν κινδυνολογώ, αλλά όταν το προϊόν διεκδίκησης είναι η υγεία, τότε όλα είναι πιθανά.

Τα περί δικαιώματος στην απεργία είναι γνωστά, γι' αυτό και δεν θα διαπραγματευτούμε τα αυτονόητα: το συνδικαλιστικό δικαίωμα, τη συνδικαλιστική ελευθερία και την απεργία ως ατομικό δικαίωμα. Αυτά είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα και εκ των ων ουκ άνευ για όποιον διαθέτει στοιχειώδη δημοκρατική παιδεία. Με μια επιφύλαξη όμως: ότι δεν γίνεται κατάχρηση του δικαιώματος αυτού σε βάρος άλλων αγαθών ακόμα μεγαλύτερης αξίας, όπως είναι η ανθρώπινη ζωή.

Με άλλα λόγια και για να μπούμε στην ουσία χωρίς λεκτικές περικοκλάδες… Οι νοσηλευτές παρέλυσαν τη δημόσια υγεία θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή απροστάτευτων ασθενών για ένα και μόνο αίτημα μισθολογικού χαρακτήρα: να προσλαμβάνονται σε υψηλότερη κλίμακα επειδή έχουν πανεπιστημιακά πτυχία. Για την ιστορία πάντως, να θυμίσουμε ότι κανείς δεν τους έταξε τίποτε σε σχέση με την αναβάθμιση των ακαδημαϊκών τους προσόντων. Όταν η Νοσηλευτική εντάχθηκε στην Ανώτατη Εκπαίδευση, δεν μπήκε ποτέ ως αποκλειστικό προαπαιτούμενο για διορισμό. Εξ ου και μπορεί να εργαστεί κάποιος ως νοσηλευτής για παράδειγμα και με δίπλωμα ΤΕΙ της Ελλάδος. Απ' την άλλη όμως, γιατί δεν έχει το δικαίωμα ο εργοδότης-κράτος να καθορίσει ποιος μισθός αντιστοιχεί σε μια θέση, ό,τι ακριβώς δηλαδή ισχύει και στον ιδιωτικό τομέα; Οι νοσηλευτές προσπερνώντας πολύ βολικά αυτή την πραγματικότητα επέμεναν στα απεργιακά τους μέτρα -απειλώντας μάλιστα και με κλιμάκωση- προκαλώντας domino effect στα νοσοκομεία έναντι οιουδήποτε κόστους. Το οποίο μας οδηγεί και στο διά ταύτα, που αφορά στα όρια της απεργίας όταν αυτή επηρεάζει τις ουσιώδεις υπηρεσίες.

Στην Ελλάδα -και σε πλείστες χώρες του εξωτερικού- τα Δικαστήρια αποφαίνονται αν μια απεργία είναι παράνομη και καταχρηστική. Στην Κύπρο υπάρχει κενό στη νομοθεσία και όχι τυχαία. Η μη ψήφιση της σχετικής νομοθεσίας ήταν αποτέλεσμα μιας «συμφωνίας κυρίων» ανάμεσα στο κράτος και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Μέχρι τώρα υπήρχε αυτορρύθμιση με τρόπο ώστε να λειτουργούν οι ουσιώδεις υπηρεσίες με επαρκές προσωπικό ασφαλείας. Η ΠΑΣΥΝΟ παραβίασε αυτή την πρακτική και επί δυο εβδομάδες επιδόθηκε σε ασκήσεις συνδικαλιστικής γυμναστικής ρισκάροντας ανθρώπινες ζωές. Το εύκολο είναι να λαϊκίζουμε υποστηρίζοντας μισθολογικά αιτήματα που σε άλλες συνθήκες θα ήσαν ενδεχομένως λογικά. Το δύσκολο είναι να σοβαρευτούμε και να συμφωνήσουμε πως σε ένα κράτος που οι εργαζόμενοι ακόμα ματώνουν από τις εκχωρήσεις κεκτημένων δικαιωμάτων τους επιβάλλεται μια πιο ορθολογιστική διαχείριση των οικονομικών του δημόσιου τομέα.

Το μείζον, λοιπόν, δεν είναι οι όποιες αυξήσεις θα εξασφαλίσουν μεμονωμένα οι νοσηλευτές αλλά η δημιουργία ενός Γενικού Συστήματος Υγείας που θα παρέχει πιο δίκαιους όρους εργοδότησης στους εργαζόμενους και καλύτερες υπηρεσίες στους ασθενείς. Ακόμα σημαντικότερη, δε, είναι η ψήφιση νομοθεσίας που θα απλώνει δίχτυ ασφαλείας στις ουσιώδεις υπηρεσίες προστατεύοντας τον πολίτη.

Συνταγματικές οι περικοπές του εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων

αναρτήθηκε στις 28 Μαρ 2016, 11:10 μ.μ. από το χρήστη Admin 3

Άρθρο (του ΑΠΕ - ΜΠΕ) που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Capital.com.cy:


Συνταγματικές οι περικοπές του εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων
     
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ΄ αρίθμ. 734/2016 απόφασή της έκρινε συνταγματικές και σύμφωνες με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) τις περικοπές του εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων που έγιναν σύμφωνα με τη μνημονιακή νομοθεσία.

Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ, έκρινε κατά πλειοψηφία ότι οι περικοπές του εφάπαξ βοηθήματος εντάσσονται μαζί με τις περικοπές των κυρίων και επικουρικών συντάξεων "σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα αφ΄ ενός για την αποκατάσταση της δημοσιονομικής ισορροπίας της χώρας και αφ΄ ετέρου για τη μεταρρύθμιση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, χάριν της βιωσιμότητας του". Σύμφωνα με την Ολομέλεια του ΣτΕ η θέσπιση των περικοπών αυτών, "εξυπηρετεί σκοπούς δημοσίου συμφέροντος και όχι απλώς το ταμειακό συμφέρον του δημοσίου και των φορέων κοινωνικής ασφάλισης".

Ακόμα, η Ολομέλεια σημειώνει ότι οι περικοπές του εφάπαξ δεν είναι αντίθετες στο άρθρο 22 του Συντάγματος (μέριμνα του κράτους για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων), ούτε παραβιάζουν την συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, "δεδομένου μάλιστα ότι η μείωση (δεύτερη) του εφάπαξ βοηθήματος έγινε σε εφαρμογή της απόφασης του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και απέβλεπε στην εξομάλυνση της αναλογίας εισφορών και εφάπαξ παροχών". Επίσης, δεν παραβιάζουν το άρθρο 4 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους, καθώς το Ταμείο Προνοίας Δημοσίων Υπαλλήλων "αντιμετώπιζε άμεσα και πιεστικά οικονομικά προβλήματα, συνεπεία των οποίων αδυνατούσε να ανταποκριθεί επικαίρως στις υποχρεώσεις του".
 
Η υπόθεση είχε οδηγηθεί το 2013 στην Ολομέλεια του ΣτΕ σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 3900/2010, ως πιλοτική-πρότυπη δίκη και με διαδικασίες εξπρές και σήμερα δημοσιεύθηκε η επίμαχη απόφαση.

Στο ΣτΕ είχε προσφύγει συνταξιούχος εκπαιδευτικός (με 28 χρόνια και 8 μήνες ασφάλιση) ο οποίος στις 31.8.2010 αποχώρησε και στρεφόταν κατά του Ταμείου Προνοίας Δημοσίων Υπαλλήλων.

Ο συνταξιούχος εκπαιδευτικός με καθυστέρηση δύο και πλέον ετών και αφού είχε συνταξιοδοτηθεί έλαβε μειωμένο εφάπαξ (31.2677 ευρώ) αντί 47.569 ευρώ.
Ο τέως εκπαιδευτικός υποστήριζε ότι οι περικοπές στο εφάπαξ που έγιναν λόγω των μνημονιακών νόμων (4024/2011, 4093/2012, κ.λπ.) είναι αντισυνταγματικές και αντίθετες στην ΕΣΔΑ.

Τέλος, η Ολομέλεια του ΣτΕ παραπέμπει την υπόθεση στο Διοικητικό Πρωτοδικείο για τα περαιτέρω.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Č
Updating...

Καθημερινή: Ρύθμιση απεργιών το συντομότερο

αναρτήθηκε στις 28 Μαρ 2016, 11:08 μ.μ. από το χρήστη Admin 3

23 Μαρτίου 2016 

Άρθρο του Αντώνη Αντωνίου στην "Καθημερινή"

Ρύθμιση απεργιών το συντομότερο

Κτύπημα: Αν το 2016 είναι η χρονιά των διαρθρωτικών αλλαγών, αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να το αποδείξει η κυβέρνηση.

Όταν η ΟΕΒ, πριν από αρκετούς μήνες, κατέθετε δική της πρόταση νόμου για ρύθμιση των απεργιών σε νευραλγικούς τομείς της οικονομίας ενδεχομένως και να ακουγόταν ως υπερβολικό, παρόλο που είχε προηγηθεί αντίστοιχη ρύθμιση από πλευράς κράτους σε σχέση με τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας.

Σήμερα, πριν καν εξέλθουμε και επίσημα από το μνημόνιο, οι απεργίες και οι εξαγγελίες για απεργία διαδέχονται η μια την άλλη. Ως αποτέλεσμα, νευραλγικοί τομείς της οικονομίας αλλά πρωτίστως τομείς που σχετίζονται με κοινωνικά ζητήματα, κατέρχονται σε επ' αόριστον απεργίες είτε επειδή έχουν κάποια αιτήματα, είτε επειδή αρέσκονται στα καπρίτσια τα οποία το σύστημα όλες αυτές τις δεκαετίες τους επέτρεψε να κάνουν. 

Το να θέτεις ανθρώπινες ζωές σε κίνδυνο δεν είναι άσκηση πίεσης, αλλά ωμός εκβιασμός του χειρότερου είδους όποιο κι αν είναι το αίτημά σου. Το να παραλύεις τα λιμάνια της χώρας επειδή ακόμα δεν είδες το οργανόγραμμα της νέας σου δουλειάς είναι βλασφημία απέναντι σε όσους είναι άνεργοι και σε όσους δεν ξέρουν πότε θα λάβουν το χαρτί της απόλυσης. Το να εξαγγέλλεις επ' αόριστον απεργία επειδή δεν έχεις δήθεν εμπιστοσύνη στον Υπουργό, αποτελεί καπρίτσιο που μόνο κακομαθημένοι υπάλληλοι που δεν φοβούνται για τη δουλειά τους, δεν αγχώνονται για την απόδοσή τους και ξέρουν ότι δεν θα έχουν συνέπειες για τις πράξεις, μπορούν να υλοποιήσουν. 

Το χειρότερο είναι ότι επικαλούνται το καλό του τόπου θέλοντας να εξυπηρετήσουν δικά τους συμφέροντα έστω και εργασιακά. Το χείριστο βέβαια στην όλη υπόθεση είναι πως πολιτικά κόμματα που τα τελευταία χρόνια βίωσαν από πρώτο χέρι το τι θα πει να είσαι μία αφερέγγυα και αναξιόπιστη χώρα, επικροτούν τις ενέργειές τους και «συμπαρίστανται» στον αγώνα τους. Αν για τρία δεν έγινε ούτε μία επ' αόριστον απεργία λόγω μνημονίου τότε επαληθευόμαστε δραματικά στο ότι δεν πήραμε κανένα μάθημα απ' όσα περάσαμε.

Και επειδή τους πολιτικούς δεν μπορούμε με κανένα νόμο να τους κάνουμε να σωπάσουν, ειδικά σε προεκλογικές περιόδους, ας αναλογιστούν οι υπεύθυνοι πως το καλό του τόπου προέχει των όποιων συμφερόντων και εργασιακών δικαιωμάτων και κεκτημένων και ας ρυθμίσουν νομοθετικά το ζήτημα των απεργιών σε ουσιώδεις υπηρεσίες προτού θρηνήσουμε απώλειες, οικονομικές και ανθρώπινες. Αν το 2016 είναι η χρονιά των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων ιδού πεδίο δόξης λαμπρόν και προεκλογικόν για την κυβέρνηση.

1-4 of 4